Gaziantep’in köklü kültür coğrafyası Barak’ın Eski Konak (Diveyli) köyünde, ömrünü kelimelere ve gönül sızılarına adamış bir çınar sessizce yankılanıyor: Ahmet Gören. Halk arasındaki adıyla "Sefil Ahmet", tam 53 yıldır içindeki fırtınaları, dünyanın yükünü ve insana dair ne varsa hepsini dizelere dökerek hayata tutunuyor.
Yeşerti (Kefrik) köyünde dünyaya gelen ve genç yaşlarında Eski Konak köyüne yerleşen Sefil Ahmet, bugün 73 yaşında ve hâlâ burada eşiyle birlikte sakin bir hayat sürüyor. 5 çocuk ve 15 torun sahibi büyük bir ailenin kökü olan usta ozanın asıl sığınağı ise her şeyden el ayak çekildiğinde baş başa kaldığı kalemi ve kağıdı oluyor.
"Yazmasaydım Deli Olabilirdim"
Şiir yazmaya henüz 20 yaşında, gençliğinin ilk demlerinde başlayan Ahmet Gören için yazmak lüks bir uğraş değil, adeta bir nefes alma biçimi. Hayatın getirdiği tüm zorlukları, dertleri ve hayal kırıklıklarını şiir yoluyla hafiflettiğini söyleyen usta ozan, yazma tutkusunu şu çarpıcı sözlerle özetliyor: “Bütün sıkıntılarımı şiir yazarak içimden atıyorum, yoksa deli olabilirdim. İyi ki yazıyorum.” Onun bu sözleri, Anadolu ozanlık geleneğinin şiiri nasıl bir şifa ve terapi aracı olarak gördüğünün en somut kanıtı niteliğinde.
Şiirlerinde İnsanlığı Arıyor
Gören’in şiirlerinde modern çağın getirdiği yozlaşma, manevi değerlerin kayboluşu, dünyanın geçiciliği ve ahlaki erozyon ana temaları oluşturuyor. O, sadece kendi dertlerini değil, toplumun ve çağın getirdiği büyük buhranları da dert ediniyor. Yaşadığı topraklardan beslenen güçlü gözlem yeteneğiyle, günümüz insanının içine düştüğü manevi boşluğu ve dünyevileşme hırsını akıcı bir dille eleştiriyor.
Sefil Ahmet’in gündelik bir ajanda sayfasına kendi el yazısıyla kaydettiği "Nasıl Yaşarsın" isimli son şiiri, onun dünyaya ve insana bakışını, derin felsefesini ve edebi gücünü gözler önüne seriyor:
NASIL YAŞARSIN
Kuru bir toprak çadırsız çölde Çekilmiş suları kuru bir gölde Köprüsü yıkılmış çıkmayan yolda Bir ömür hayatı nasıl yaşarsın
Güneşi bulutlar kapamış yüzü Her türlü çileden yanıyor özü Kör olmuş kaderin o iki gözü Umudun hayali nasıl yaşarsın
Kesilmiş kolları ayaklar topal Dağlar sıra tutmuş geçilmez Nepal Kader silah tutmuş okları atan Yaralı ciğerle nasıl yaşarsın
Azıklar azalmış toz duman hava Kar yağan yanmayan kömürsüz soba Şimdi para oldu bedava hava Böyle bir zamanda nasıl yaşarsın
Sahurlar azalmış şükürler bitmiş Dostluk hayal olmuş ruhundan gitmiş İnsanlık ziyanda neyi dert etmiş Böyle bir ortamda nasıl yaşarsın
Barak kültürünün yaşayan son hafızalarından biri olan Ahmet Gören (Sefil Ahmet), eşiyle birlikte yaşadığı köy evinde, dünyadan uzakta ama dünyanın tam kalbine dokunan şiirler üretmeye ve yarım asırlık mirasını geleceğe taşımaya devam ediyor.
Yorum Yazın