‘H2 O ?’ diye sorsak sokaktaki herkese-hatta okula hiç gitmemişlere bile- cevap ’su’ gibi çağlar.
Çağlar boyunca suyun yaşam kaynağı olduğu tecrübeyle sabitlenmiştir. Ancak suyun derinliklerine inildiğinde öğrendiklerinizin mucizevi güzelliği karşısında yaradana bir kez daha hayran kalırsınız. Çünkü mucizenin somut hâlidir su.
Bir damla su, içine iyi ya da kötü her şeyi hapseder. İnsan gibi belleği vardır. Eğer karanlık düşünceleri hapsettiyse kararır. Şifa damarları tıkanır. Yok, aydınlığı hapsettiyse mucizevi güzelliklerini saçar.
‘Seni seviyorum!’ diyerek içtiğiniz su, sevgisini taçlandırarak size takar. Düğümler ilmek ilmek açılır… Gönüllerse tabak tabak...
Hiç, sudan özür dilediniz mi? Suyun merhametine tanık olursunuz bu sefer. Çünkü su, asla kin tutmaz. Şifa olmaya programlanmıştır. Yeter ki içini karartmayın. Sonsuz nimetlerini size sunar.
Sonra su son derece ahenklidir. Girdiği kabın şeklini alırken özünü korur. KENDİ OLMAKTAN ASLA VAZGEÇMEZ! Bedeni hapsedilse bile ruhu özgürdür.
Tabiat evinde huzur vardır. Huzurun yatağıdır daima. Dinlendirir, sakinleştirir.
Suyun bir de kas gücü vardır. O kadar güçlüdür ki damladığı yeri zamanla aşındırır.
SU YOL AÇARKEN YOL OLUR! Önüne çıkan engelleri daima aşar. Son derece istikrarlı ve kararlıdır.
Su; dönüşür, değişir. Buhar olur gökyüzüne çıkar; sonra bereketi yükler sırtına; yağmur olur, kar olur, şebnem olur. Kış dondursa da iliklerine kadar erimesi bilir. Baharda her bitkinin özünde çiçek olur.
Çoğaldığı yerde çoşku olur, çağlar yaşamda. Zamanda ‘ÇAĞLAYAN’ OLUR.
Bedenimizdeki hücrelerimizin dörtte üçü de sudur. Aslında biz de suyun köküyüz. Tıkanıklıklarımızı açabilseydik… Özümüze dönebilseydik su gibi aziz olmaz mıydık?
Düşünen insan olma zamanı.
Sibel ÇAĞLAYAN
EĞİTİMCİ YAZAR
Yorum Yazın