6317 Şehidin Kanıyla Yazılan Destan
GÜNDEMGaziantep, 1920–1921 yıllarında Fransız işgaline karşı verdiği on bir aylık direnişle tarihe geçti.
Bu direniş, 6317 şehidin kanıyla yazıldı. Her biri bir nefes, bir umut, bir gelecek… Onlar açlığa rağmen teslim olmadı, susuzluğa rağmen boyun eğmedi. Çünkü özgürlükten vazgeçmek, onuru kaybetmek demekti.
Gaziantep halkı, kuşatma günlerinde acı otlarla karınlarını doyurdu, gözyaşlarını içine akıttı, ama teslim olmadı.
Çocuklar açlıktan kıvranırken, analar evlatlarını cepheye uğurladı.
Sokaklarda yankılanan tek söz vardı:
“Ölürsek şehit, kalırsak gazi oluruz.”
Şahin Bey, Elmalı Köprüsü’nde tek başına durarak “Düşman geçemez” dedi ve göğsünü siper etti.
Karayılan, dağlardan ovaya inen bir kükreyişle halkın cesaretini ateşledi.
Onların haykırışı, bugün hâlâ kulaklarımızda:
“Bu toprak bizimdir!”
Bugün Gaziantep’te yükselen Şehitler Abidesi, 6317 şehidin semaya kaldırdığı şehadet parmağıdır.
Üzerindeki yazı, halkın yeminini hatırlatır:
“Bu anıt, yurduna saldıranların tecavüzlerini kırmaya Gaziantep halkı adına yemin eden şehitlerin semaya kaldırdığı şehadet parmağıdır.”
Ey Türk gençliği!
Gaziantep’in destanı senin yol ışığındır.
Görevin, bu mirası korumak ve yüceltmektir:
Onurunu ekmekten üstün tut,
Özgürlüğünü susuzluğa rağmen savun,
Birliğini hiçbir ayrılığa kurban etme.
Bir gün içten veya dıştan gelen düşmanlar seni bölmek, susturmak, köleleştirmek isteyebilir. İşte o zaman Gaziantep’in destanını hatırla. Çünkü 6317 şehit sana şunu öğütler:
“Onur için direnenler, asla yenilmez.”
Gaziantep’in 6317 şehidi bize bir görev bırakmıştır:
Adalet için susma.
Birlik için bölünme.
Hak için geri çekilme.
Gaziantep’in destanı, yalnızca geçmişin bir hikâyesi değil; gelecek nesillere bir çağrıdır.
“Ey gençlik! Biz kanımızı verdik, siz onurunuzu koruyun.”
Çağın dili stratejik eğitim bilim ve kültür derneği
Parsanti ilim kültür sosyal yardımlaşma derneği
Başkanı Şerif ÖZDEMİR
İlginizi Çekebilir